MELANİ: GÖZLERİN (MELANİ 4)



Melani gözlerin…

Alma gözlerini;

Bakmaya doyum olmaz 

Parıldıyor gözlerin.

Alma gözlerini

Sana meftun bu âşıktan.

 

Melani anla beni.

Tutamıyorum.

Tutunamıyorum.

Sınırlar bozuluyor.

Beni tutan ne varsa

Akıyor sana doğru.

 

Bulutlar geçiyor süratli.

Gözlerine çizili gölgeler büyüyor.

Tatlı düşünceler

Ömürden saniyeler çalıyor.

Aksediyor her şeyde bana can veren yüzün.

 

Ne dünyalar battı Melani

İkimizin arasında.

Ne güneşler büyüdü gözlerinde.

Alma gözlerini.

Gözlerin ışık saçsın yurduma.

Öyle bir akşam üstü

Bak deniz ufkundan.

Gözlerin can versin ikimize. 



20.04.2014

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress