Bıraksan beni gideceğim.
Hiç yağmamış yağmurların ülkesine…
Yahut bir akşamüstü sahillere…
Bıraksan dahi yine göreceğim mavileri.
Tam ortasında, en mavisinde;
Göreceğim seni maviler içinde.
Bıraksan da beni uçar gelirsin bana.
İstemezsin; ama gelirsin.
En derinde dahi beni göreceksin.
Bıraksan da göreceğim mavileri.
Yine de en mavisini isterim.
Gözlerinde gördüğüm Sen’i.
İşte onu isterim kanatlar içinde.
Hiç ıslanmamış maviler içinde…
Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.
Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.
Designed with WordPress
Bir Cevap Yazın