9

Gel artık uzaklardan, iftirakından perişanım.

Dilde figan, gözde yaş; hasretin narıyla giryanım.

Ne vakit doğursa mehtabı gecenin karanlığı;

Mehtapta yüzünü görüp sana yükselen deryayım.

Ayrılmaz benden hayalin, her şeyde tecelliyatın

Zuhur ettikçe karşımda, etrafında pervaneyim.

Dermansız elem içinde bıraktın beni bi-vefa.

Anbean harab ettin, tarumar olmuş viraneyim.

Sana meftun bir aşığım, hiç usanmam cemalinden.

Dönmem kararımdan, ne varım ne yokum, divaneyim.

Arafta dolanır durur ne esir ne azadeyim.

Gel artık uzaklardan, iftirakından perişanım.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress