Yüzümü kesmiyor bakışların.
Tentelerin çepeçevre sardığı bu yanım
Kaskatı bekliyor.
O ten hâlâ duruyor yerinde.
Ellerin değmediği sarı gözlü rüzgar duruyor.
Hem
Yolcuları eksilmiyor
Batıya doğru uzayan alnındaki yolların.
Kaç kabile göçtü bu diyarlardan?
Kaçı kayboldu alnındaki derinlikte?
Ben de gitmeliyim.
Peşi sıra günbatımı yönüne uzayan
En derin kesilmiş vadilerinden.
Gün ışığı umarsız.
Sözlerim bedbaht.
Ayın silik yüzünde kaybolup gidiyor.
Artık dur.
Kum tanelerine tutunamıyor köklerim.
Yerinde durmuyor bu yollar.
Büyüdükçe tepeler
Derinlerine gömülüyorum vadilerinin.
Beyaz perden örtüyor yeryüzünü.
Ellerim kendi yüzümde bağlı.
Ayaklarımın kirletmesi oluyor büyük kabusum.
11.06.2025
Yorum bırakın