SÜRGÜN

Adınla başladım geceye
Ay adınla aydınlanıyor
Yol gösteriyor
Yürünecek taşlara.
Ve üstünde taşların
Adınla yürüyorum.

Şimdi gökyüzü yıldızlarla dolu
Gözlerinden parlıyor gözlerime.
Tekmil toplasam avuçlarımda
Bir adımından diğerine döksem.
Birini koyup dudağının üstünde
Ruhumuzu aydınlatacak tebessümün için.

Dişlerin tutmasın mehtabı.
Bırak!
Yükselsin.
Tepeden tırnağa gömülmüş aynama düşsün.
Ve yansıması mehtabın
Sana sözlerimi aydınlatsın.

Sevinç adındır yüzünden ellerime dökülen.
İçsem avuç avuç kana kana yüzünden.
Bu gece ve diğer gece
Ve bütün diğer geceler,
Şavkı mehtabın, yüzünden aydınlatsa bizi.
İzi kalır mı bilemem.
Yedi asırlık secde hali alnımda?
Ayakuçlarına parmaklarımla dokunduğum
Bu yer
Bu toprak
Bu kaya parçası
Bu kırık kalbin son duası.
Bıraksan
Şavkı mehtabın, yüzünden aydınlatsa bizi.

Sürgün sönük bir lambadır ellerinden uzakta.
Bir uzatsan parmağını
Hangi fanus karşı koyabilir yakmaya.
Salıver merhamet perisi kanatlarımı.
Parmaklarında tuttuğun çok oldu.
Dönmek için uçmaya bir lamba yaksan yeter.

21.11.2024