Melani
Dinle aşina olduğun sesleri yürek kafesinden.
Doğmayacak sözlere inat namlu ucunda bekleyen gözlerimden.
Mavilere sarınmış Anka’nın akkor gözlerindeyim.
Harfler tanrısının beraber yağdıramadığı 
İki kelimenin bağlamında durmuş
Her destanın gizindeyim.

Akıl almaz bir yoldur bu.
Düşün ki her kervan dönüşsüz bu yoldan geçti.
Yağmurlar sinmiş güllerin 
Kaçamak bakışlarında kaybolmuş nice delikanlı yitirildi.

Gözlerinde ölmüş hevesleri bilirim.
Celladının gerdanına dizilmiş boncuklar…
Her gece yarısı kalp çarpıntısında
Mardin ufkunda parıldayan ışıklar…
Melani 
Bilirim pak alnında uzayan yolları.
Tülleri havalanır hafif rüzgarlarında.
Ufka meftun
Müptela
Dalgın ruhun süzülür ansızın.
Sana çizdiğim her satır 
Alnındaki çizgilere dizilir.
Yalın ayak çocuklara bezenen
Bir asırlık methiyesi okunur asaletinin.

Beklemeler ağır bir buluttur Melani.
Yol çizgileri kadar kesik kalır uykularım.
Zamana taş gibi düşen gölgeler
Uzar kısalır gün dönümü sancılarında.
Bilir ve uzak kalırsın mürekkep döken 
Dizeler biriktiren gözlerimden.
Ve 
“Aşk” dersin
“Uzak kaldı, uzak kalsın benden.”
“Bittik”
“Bitmeli” dersin göz kapakların gerçeği örterken.

06.07.2014