Ay yükseliyor Melani

Bir parça buluttan

Bir nefes dumandan geçiyor.

Sefil ruhların yok olduğu

Matemin gömüldüğü andır.

Tanrı’nın lütfu 

Sefil ruhları huzura çekiyor.

 

Ayaza mehtap düşerken

Üşümek mi?

Ne münasebet.

Sıcacık yüzün yansıyor ay yüzünde.

Sefil ruhların yüzü aydınlanmada.

 

Pencere yok bu sefer.

Yüzünün aydınlığına karşı

Yağmur altındayım.

Hakikatin en mavisini çekiyorum üzerime. 

Gecen müthiş zamanın seyrine dalıyorum.

Varlığın hep sürur

Yokluğun sukut olacak.

Sen Melani!

Sevincin son artığı değil,

Zamansız bir armağansın.

15.02.2014