Yokluğunun sükutu iki damla gözyaşıdır.
Bahara can veren
Taze papatya beyazıdır.
Dağ yamacı ılık rüzgar
Tenimde elin gibi;
Şefkatin sıcaklığısın Melani.
Sanma bu ışıksız şehir karanlıktır.
Sari yaprak altında karınca
Parlak yıldızların seyrindedir.
Genzimdeki hasret kabarcığı
Gecenin en nadide yıldızı,
Sen süreyyasın Melani.
Anımsaması hoş bir ceylan bakisi…
Suya iniyor neşeli kızlar.
Ensemdeki güneşin sıcaklığı
İçimde her gün biraz daha sen
Daha da sen olan bir özlem
Sen hayatsın Melani.
Otlar bahara yetişiyor.
Kelebekler örtüyor gökyüzünü.
Kıyıda köşede ne varsa hayata yürüyor.
Neşeli kızlar donuyor daha da neşeli.
Bize sen lazımsın kelebekler kadar.
Beyaz kelebeklerin en güzelisin Melani.
22.03.2014
MELANİ: ÖZLEM (MELANİ 3)
Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.
Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.
Designed with WordPress
Şiirlerim - Mustafa Yalçin 
Yorum bırakın