Melani’ ye Mektuplar – 4

Bir çocuğun sesini duyuyorum
Merdivenlerden yankılanıp geliyor.
Her zamanki geç uykularım kalmamış,
Gözlerim kapandı kapanacak.
Pencereden duyulan uğultusu rüzgarın,
Cımbızla çekip alıyor uykumu.
Deniz sefası diyorum kendi kendime.
Seninle bir deniz sefası daha…
Büyük bir dua…
Büyük bir arzu…
Göz kapaklarım umuda açılıyor.

Kehanetin fısıltısı dolaşıyor saçlarıma.
Bir cümle kurmaya çalışıyor harfler tanrısı.
Oysa zaman tanrısı sınırları çizmiş çoktan.

Akrep ve yelkovan neyin peşindedir bilinmez.
Ne zaman eskitir seni.
Ne de harfler anlatamaz seni.
Kapı açıldığı günden beri,
Hala dipdiri durur hayalin
Hala burnumun dibinde dolaşır
Bileklerine bıraktığım parfüm kokusu.
Hala büyük bir arzudur
Ellerini tutma bahanesi.
Aklımdan çıkacak değilsin.
Son ancak ölümdür Melani.

-28.11.2014-

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress