KORİDOR

Koridor! Aydınlık, gürültülü koridor.
Üstünde binler yığın, inliyor bir ölü.
Acımak yok burada, soğuk ama yakıyor.
Bir el uzansa gül diye, savurur külü.
Sonra acı çığlıklarla doluşur koridor.

Titrer sarı kum taneleri hararetten.
Bir derviş sürüyüp gider ayaklarını.
Nur değildir kara geceden çöle inen.
Bir ölü bana kesmiş çatık kaşlarını.
İçimi acıtır gözleri o hararetten.

Ölü silueti dolaşır bu koridorda.
Kirli düşüncelere şahittir duvarlar.
Kalbimden çıkıp bırak beni buralarda.
Ki sen bilirsin ölüyü vermez mezarlar.
Giren mahşere kadar kalır koridorda.

Güzel gözlerinle bana bakıp isteme.
Toprak kalkmaz, vermez ölüyü mezar.

06.05.2012

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress