BİR ÖLÜNÜN GİDİȘİ

Beni Azrail’in dokunuşu uyandırır.
Soğuk bedenimi ıslatırken yağmurlar.
Gök kubbenin altında beni annem yatırır.
Yapraklarını yorgan yapar bana sonbahar.
Oysa ruhsuz gözlerim yıldızları kandırır.

Bu mevsimin süsü sessizlik ve hoş sarı.
Yaşlanmış kainatta hiçbir şey yeşermez.
Oysa üstümde filizlenir azap gülleri.

12.05.2012

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress