GÒRŪYORUM

I.

Her şeyi görüyorum.
Beynimin içinden geçen
Nemli merasim rüzgarlarını
Güneşe seriyorum.
Kurudukça açılıyorlar
Dua elleri gibi.
Görüyorum.
Görüyorum.

II.
Pencere,
Ay ışığı sunuyor.

Çoraplarımı asıyorum camlara
Mehtabı biriktirmek için.
Usulca üzerime örtünüyor.
Bir düşte dolaşıyorum.
Annemin eteğinden tutup
Peşi sıra gidiyorum.
Geride bıraktığım bir hatıra
Eteğimden tutuyor.
Nice hatıraları suya gömerken.
Her biri için
Eteğimde taşlar toplamıştım.
Geri döndüğümde
Çıplak bedenlerimize şahit olmuş
Beyaz duvarların bir köşesinde
Mavi bir düş gördüm.

III.

Küllüğü pencereye bıraktım.
İçinde söndürdüğüm düşleri
Rüzgar tek tek saysın diye.
Onlar birer birer uçarken
Kadim dostlar kaybediyordum.
Kaç oldu?
Rüzgar kaç hatıra yuttu?
Saatimi tutuyorum parmak uçlarımla.
Rüzgarın saydıklarını,
Zamana gömdüklerimi
Görüyorum.
Görüyorum.

(02.07.2013)

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress