Son gün dönümü de çürüdü parmaklarımızda.
Yüzünde işaretiyle beliren melekBiliyor herşeyi.
Doymuyor ölüm diyor.
Görüyorsun Bejna

Ölüyoruz işte.
En çok dağlarda saklanan
Düzlükte yakalıyor.

Annemin sesini duyuyorum
Buzul kırılmalarının arasından.
En cok annem seslenmişti bana.
En cok mühlet veren oydu.
Ama Bejna ölüyoruz.
Gümüş tepsilerde bize sunulan
Kadim uykudan uyandırıyorlar.
Altın kanatlar verip uğurluyorlar.
Beyaz bulutlar
Sarı güneş
Kızıl mermer
Örtün üstüme Bejna.
Gidiyoruz.

2015/10/07