KÜL ve GÜL

10245404_767258436639809_1516619408101394107_n

Zaman bende dönsün.
Sen olduğun gibi kal.
Şehirler bende yıkılsın,
Sende büyüsün çocuklar.
Zaman senden aksın
Beni götürsün.

Mahir çizgiler tutunsun göz çukurlarıma sevgilim.
En güzel çağında bağlasın seni saçlarım.
Gül destesi yüzüne karşı
Kan pıhtısı siyahında durur katmerli yüzüm.
Sana meftun gözlerimde düğümlenir zamanım.
Ve kül sevgilim…
Gözlerinin gizinde yeşertir gülleri.
Geceye ve gündüze and olsun!
Küle ve güle and olsun sevgilim!
Sevilen tek tanrıça kaldın.
Dudak arasında mırıldanır duaların.
Gecenin günahına yer yok teninde.
En öpülesi yerinde tutunur güller.
Melun yüzlere tokatsın sevgilim.
Kabir yüzünde dirilişsin.
Tebessümün kızlarına beyaz bir tokasın,
Masum ellerinde.
Ufalan gözler sende birikir.
Masivayi unutanlara tanrıça!

Ve sevgili
Kal orada en beyaz çağında.
Aydınlığın yaşam olur beyaz gül yaprağında.

18.07.2014

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress