Düşünmek istemiyorum.
Ama o eller sarıp sarmalamış zihnimi.
Eller ki birbirine kenetlenmiş.
Biri diğeri için yaratılmış bir kilit, bir anahtar…
Eller ki avuç içinde eziliyor düşler; arzulanan hayaller…
Eller ki, o yana baksam ihanet olur.
Eller ki, kuşların vaktine kadar tutuşur.
Uyutmaz bu aşk bendesini.
Eller ki sayısız hayale açıldı.
Eller ki sayısız hayale gömüldü.
Eller ki kimini işaret eder. Kimini öteye iter.
Eller ki gözlerden inci mercan toplar.
Eller ki Gönüllere inci saçar.
Eller ki gönüllere sancı saçar.
Eller ki düş kırıklıklarının sebebi…
Eller ki birer tecrübe…
Eller ki yalnızlığın göz kapakları…
Eller ki yalnızlığın kendi yazgısı…
Eller ki bir lafız ve bir kalp arzusu…
Eller ki içinde saklı hayatlar.
Eller ki uzansam tutamam.
Eller ki kimine haram, kimine ana sütü kadar helal.
Eller ki birbirine ukde…
Eller ki içimde bir ukde…
Eller ki zihnime derc olmuş.
Eller ki zihnimi herc u merc etmiş.
Eller ki bir arzunun tecelliyatı…
Ve aslında arzumun değil.
Eller ki çaresizce yumulur.
Eller ki geceye gömülür.
Eller ki ceviz ağacının gölgesine düşer.
Eller ki hep gölgede kalmıştır zaten.
Eller ki bazıları umuda kenetlenir.
Eller ki pencreden dağlara uzanır.
Eller ki Pencereden denize uzanır.
Eller ki yüzüne uzandıkça yandılar
Eller ki zaten uzanmamıştı bana.
Eller ki arkadan bağlayıp yol alasın gelir.
Eller ki katilinin boynuna sarılır.
Eller ki sonra kendi boğazına dolanır.
Eller ki birinde hep bir kelepçe…
Eller ki dil olur anlatır her şeyi.
Eller ki göğüs kafesine ukdedir.
Eller ki sana uzandığı yerde öldü.
Eller ki zulme uzanır.
Eller ki mazluma açılır.
Eller ki senden bir parçası durur üstünde.
Eller ki hala gözümün önünde duruyor kenetli.
Eller ki ay ışığında parıldıyor üstünde iki halka.
Eller ki inadına kalpteler.
Eller ki tutulası eller.
Eller ki beni şiire tutar.

/Mustafa Yalçın

-22.10.2013-