Bütün dünya içinde.
Açılır-kapanır bir pencere…

Bahar geliyor.
Ağaç yeşeriyor.
Sonra diğer mevsimler…
Buğusu ardında bitiyor her şey
Pencerenin.

Mutlu, mutsuz çalılar…
Bir ceviz ağacı yükselir göklere.
Gözümü kamaştıran güneş
Süzülür yapraklar arasından

Yağmur,
Yüzünü şefkatle tokatlar.
Sonra hüzne açılır.
Hüzne bakar.
Ceviz ağacı ağlar ışıkta.

Birinde engin deniz…
Sayısız hüzün
Her akşamüstü yönelir ona.
Mavi, kızıla döndüğünde
Sayısız mahzun, ölüme yürür.

Diğerinde coğrafyanın kara parçası…
Bir mevsim sarı
Diğerinde alabildiğine yeşil.
Hepsi benden habersiz,
Bir pencere ardında.

Gün biterken,
Birinin ufkunda ışıklar
İnci gibi dizilir
Bir hayalin gerdanında.

Diğerinin ufkunda
Başka dünyaların kızıllığı…
Denizin mavisine karışır
Doğunun güneşi.

Bu tarafında pencerenin
Mahkumu benim
Diğer tarafında
Zamanın katil ruhu…

/Mustafa Yalçin

-17.10.2013-