TANRILAR DA AĞLAR

Ve tanrı öldü!
Kimseye hesap vermek yok artık.
Alışılagelmiş her şey
Tersine döndü.
Önceleri
Tanrının ayaklarını aşındıranlar
Şimdi birer tanrı oldular.
Ve gördüm ki
Tanrılar ağlarmış.

Acımadan katleden zaman,
Tanrıyı da katletti.
Daha da katletmek için
Yeni tanrılar yarattı.

Tanrıların makas elleri göğü yırtıyor.
Böyle olmuyordu ki
Yağmurun kadife saçlarını çözmek.
Koparak döküldü.
Ve yağmur öldü.

Tanrıların motorları
Toprağı yırtıyor.
Ne gülşen…
Ne de onda ötüşen…
İnsanlığın boğazına dolanan
Birer sarmaşıktı yetişen.
Toprağı deştiler.
Ve toprak öldü.
Ve gördüm ki
Tanrılarılar ağlıyor
Tanrı öldü diye.

/Mustafa Yalçin

-23.06.2012-

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress