Dokunmadan tanıyabilirler sevgiliyi.

Her an hazırdırlar sevgilinin geçiş törenine.

Aynadan gördükleri değiller onlar.

Sevgili, saçlarını tarar karşılarında.

Küçük bir tebessümün vurgunudurlar.

Aynaya dokunuş, irkilmedir sevgiliye dokunmak gibi.

Yılların isyanına sığdırabildiler aşkı.

İncinen yar imiş gibi sarıldılar kavgalarına.

Korktukları tanrının laneti değildi.

Çünkü onlar için sevgilinin incinmesidir azap.

Hakikat güneşinin yansıması olmak…

Onlar için aşk hakikattir.

Sevgili aşk gibi hakikattir.

/Mustafa Yalçin