SON

Rüzgârı görüyorum;

Caddelerde serseri dolaşan…

Her uğultusunda sürüklenen yağmur,

Yaprak yaprak…

Yolcuları görüyorum.

Sıcacık yağmurunda sırılsıklam…

Yıpranmış aşklarıyla hazin…

Bakışlarıyla kahreden.

Kuşları görüyorum.

Uçma hevesinden bıkmış…

Miskinlik zevkinde sarhoş…

Ötüşüyle baykuşu andıran…

Yolun sonunu fark ediyorum;

Karanlık güneşiyle aydınlanan…

Uçurumunda kuyruk olmuş insanlar,

Islanmış toprak kokusunda mezar olmuş.

/Mustafa Yalçin

 

yolun_sonu

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress