BİR DÜŞ

Kuytu bir köşesindeyiz, uyumuşuz içinde.

Günler geçmesin, gerisinde durduk cihanın.

Gecenin en güzel vaktinde senle sahilde;

Elin elimde… Sefasındayız bu hüsn-ü anın.

Kederli bakmasın; içinde binlerce âlem var.

Yaş akmasın; sel eder, harab olur her bir diyar.

Hüsn-ü anın sefasında yüreğine düşmesin nar.

Biz gezelim, rüyasında keder olmaz dünyanın.

Mazi bizim değildir; müstakbeli kaçıralım.

Meyvesini yiyelim sevdamızın, salkım salkım.

Varsın kimse bilmesin, hep gözlerden kaçalım.

Şahidi biziz bu tarifsiz, ihtişamlı aşkın.

/Mustafa Yalçin

mutluluk

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress