BAŞKASININ MEVSİMİNDE

Saatler kuma gömülüdür başkasının mevsiminde.

Çığlıklarımı arasam

Duvarda asılı bulurum.

Kilit açmaz kapıların ardında

Tanrının varlığı ve yokluğu kadar

Gecenin karanlığına

Ve suskunluğun zihnine kazınmış

Muamma kelimeler dolanır ayaklarıma.

 

Ayın suratına uluyan köpekler

Ben oradan geçerken de susmadılar.

Örtünün altında gizlenmiş bir hatıra

Mahrem bir solukla nefeslenirken

Benden çıktığını unuturcasına

Günaha bulaşmak korkusuysla

Ayın aydınlığında kayboluverdi.

 

Hep başkası oldu benden sonra herkes.

Yol kenarında

Susuzluğumu gidermek istediğimde

Başka bir tat verdi dudaklar.

Başkasının mevsiminde

Bambaşka değildim nedense.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress