Saatler kuma gömülüdür başkasının mevsiminde.
Çığlıklarımı arasam
Duvarda asılı bulurum.
Kilit açmaz kapıların ardında
Tanrının varlığı ve yokluğu kadar
Gecenin karanlığına
Ve suskunluğun zihnine kazınmış
Muamma kelimeler dolanır ayaklarıma.
Ayın suratına uluyan köpekler
Ben oradan geçerken de susmadılar.
Örtünün altında gizlenmiş bir hatıra
Mahrem bir solukla nefeslenirken
Benden çıktığını unuturcasına
Günaha bulaşmak korkusuysla
Ayın aydınlığında kayboluverdi.
Hep başkası oldu benden sonra herkes.
Yol kenarında
Susuzluğumu gidermek istediğimde
Başka bir tat verdi dudaklar.
Başkasının mevsiminde
Bambaşka değildim nedense.

Yorum bırakın