Başın ellerime düştüğünde
Yağmurların yağması an meselesidir.
Sarı yaprak altında bir karınca,
Gözlerini alamıyor senden;
Zaman duruyor.
Boğazım düğümleniyor.
Her yağmur damlasının berraklığında
Yüzün parıldıyor.
Zaman donmuş…
Gecenin en işlek meydanında bir heykeliz.
Başın ellerimde…
Ve yağmur saçlarını yıkıyor.
Sayısız sefil ruhun kaybolduğu
Gecenin esrarı kalbinde gizlidir.
Onu açıp
Düşleri salıverecek anahtar nerede?
Gözlerin liyakati arıyorsa,
Sözcükler içini dolduramayacak bu arzunun.
Bizi seyre dalan yazar
Yanıldığını anlayacak zaten.
Ay ışı yoksa…
Çünkü yağmur saçlarını yıkıyor.
Sefil ruhlar bizi seyrederken,
Liyakat arayan gözlerin…
Yine ellerime düşüyor başın.
Tarihin yüzünde
Bir kılıç yarasıyız.
Kavga verdik aynı meydanda.
Aslolan
Aynı düşmanın mağlubuyuz.
Bu yüzden başın düştü ellerime.
Suyun hayat veremediği
Ancak bizde hayat bulacak.


Yorum bırakın