BAŞIN ELLERİME DÜŞTÜĞÜNDE

Görsel

 

Başın ellerime düştüğünde

Yağmurların yağması an meselesidir.

Sarı yaprak altında bir karınca,

Gözlerini alamıyor senden;

Zaman duruyor.

Boğazım düğümleniyor.

Her yağmur damlasının berraklığında

Yüzün parıldıyor.

Zaman donmuş…

Gecenin en işlek meydanında bir heykeliz.

Başın ellerimde…

Ve yağmur saçlarını yıkıyor.

 

Sayısız sefil ruhun kaybolduğu

Gecenin esrarı kalbinde gizlidir.

Onu açıp

Düşleri salıverecek anahtar nerede?

Gözlerin liyakati arıyorsa,

Sözcükler içini dolduramayacak bu arzunun.

Bizi seyre dalan yazar

Yanıldığını anlayacak zaten.

Ay ışı yoksa…

Çünkü yağmur saçlarını yıkıyor.

Sefil ruhlar bizi seyrederken,

Liyakat arayan gözlerin…

Yine ellerime düşüyor başın.

 

Tarihin yüzünde

Bir kılıç yarasıyız.

Kavga verdik aynı meydanda.

Aslolan

Aynı düşmanın mağlubuyuz.

Bu yüzden başın düştü ellerime.

Suyun hayat veremediği

Ancak bizde hayat bulacak.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress