GÖRÜYORUM

GörselI.                     

Her şeyi görüyorum.

Beynimin içinden geçen

Nemli merasim rüzgarlarını

Güneşe seriyorum.

Kurudukça açılıyorlar

Dua elleri gibi.

Görüyorum.

Görüyorum.

II. 

Pencere,

Ay ışığı sunuyor.

Çoraplarımı asıyorum camlara

Mehtabı biriktirmek için.

Usulca üzerime örtünüyor.

Bir düşte dolaşıyorum.

Annemin eteğinden tutup

Peşi sıra gidiyorum.

Geride bıraktığım bir hatıra

Eteğimden tutuyor.

Nice hatıraları suya gömerken.

Her biri için

Eteğimde taşlar toplamıştım.

Geri döndüğümde

Çıplak bedenlerimize şahit olmuş

Beyaz duvarların bir köşesinde

Mavi bir düş gördüm.

III.

Küllüğü pencereye bıraktım.

İçinde söndürdüğüm düşleri

Rüzgar tek tek saysın diye.

Onlar birer birer uçarken

Kadim dostlar kaybediyordum.

Kaç oldu?

Rüzgar kaç hatıra yuttu?

Saatimi tutuyorum parmak uçlarımla.

Rüzgarın saydıklarını,

Zamana gömdüklerimi

Görüyorum.

Görüyorum.

Mustafa YALÇIN

(02.07.2013)

 

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress