İKİ KELİME VE BEN

  1.  

Hakikat

Hakikatin harareti

 En çok ölüleri yakar.

Durgun su

Ve bulutsuz gökyüzü…

Çünkü en çok

Fırtınadan onlar korkar.

Çünkü

Tanrıdan sonra

Ölünün bildiği

En büyük hakikattir ölüm.

 

 

  1.  

Mavi

Gökyüzü

Ya da deniz…

Tanrıyı sığdırabilmek için

Başka bir renk mi var.

Ruhun rengi

Ve biziz mavi.

Alıp götüren kederi

Bazen hüzünle kızıla dönen

Mavi.

Sonra arındırır bizi

Tanrı gibi

 

 

  1.  

Ben

Deve sırtında

Maviden ve hakikatten uzakta

Meçhulün göğsünde bir oğlan çocuğu.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

Sappho, spelled (in the dialect spoken by the poet) Psappho, (born c. 610, Lesbos, Greece — died c. 570 BCE). A lyric poet greatly admired in all ages for the beauty of her writing style.

Her language contains elements from Aeolic vernacular and poetic tradition, with traces of epic vocabulary familiar to readers of Homer. She has the ability to judge critically her own ecstasies and grief, and her emotions lose nothing of their force by being recollected in tranquillity.

Marble statue of Sappho on side profile.

Designed with WordPress