Doğru şeyi yanlış zamanda yaşamanın acı sonucunu yaşıyorum.

Üstümde hecelerin örtüsü

Ve onun üstünde gecenin siyahı…

Siyaha sarılı beyaz düşüncelerin içinde

Başparmağımla siyahları tattım durdum.

Hatıralarımı miras bırakacak kimse yaratamadım.

Yok olup gidenlerin vatanında bir garip seyyah oldum.

Geride bıraktığım ülkelerden

Bir eser kalmadı gözlerimin yansımasında.

Yattığım yerde uyuyamadım bir türlü.

Derin ve ateşli düşüncelerin sarmalında

Zamanın katil ruhunu öğrendim.

Ve uyuduğum yerde uyanmadım hiç.

Bu yüzden gölgem hep arkadan geldi.

Gözlerimin yansımalarında yok olanların

Gerçek âlemden de yok olduğunun yanılgısındaymışım.

Bu yüzden gölgem hep arakamdan gelmiş.

Anladım ki kalbin de hafızası varmış.

Beynimden silip attığım masalların her biri

Kalbimde, yollardan arta kalan tozlara gömülmüş.

Yeni bir dönemeçte

Rüzgârların savurmasıyla

En parlak bir mehtap güzelliğinde ortaya çıktılar.

Gezdiğim bütün ülkelerin,

Konakladığım sahillerinde gün batımını seyretmenin zevkini,

Tadını unutamamış olmak…

Hatıralarımın tozları silindiğinde

Bir şiddetli özlemin kıskacında

Güneşle beraber sulara gömüldüm

Ve dağların arasından yine çıkıp geldim o sahillere.